چهارشنبه ، 02 اسفند 1396

شوخی نکنید! واقعا فردوسی مهم است؟!

اشتراک گذاری

"شوخی نکنید! واقعا فردوسی مهم است؟!" عنوان یادداشتی است که دکتر حامد بخشی، عضو هیات علمی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی در واکنش به نقد تصویر نقشه ایران در پژوهشکده گردشگری  در کانال اخبار خراسان؛ نوشته است.
متن کامل یادداشت را در ادامه بخوانید:

تصویری از نقشه گردشگری ایران در پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی منتشر شده و به جای خالی مجموعه آرامگاه فردوسی و توس اشاره شده است. تا آنجا که می دانم، آرامگاه فردوسی در نظام ارزشی و فرهنگی اعضای هیات علمی پژوهشکده جایگاه بالایی دارد. به همین خاطر به احتمال زیاد این غفلت را به حساب خبطی از سر بی توجهی خواهند گذاشت و در صدد جبران آن برخواهند آمد. اما فرصت مغتنمی است که به این پرسش بپردازیم که آیا واقعا فردوسی و مجموعه آرامگاهی او مهم هستند؟ و اگر بله برای چه کسانی؟ سازمان های متولی میراث فرهنگی و گردشگری؟ مقامات مسئول شهر؟ شهروندان و زائران شهر مشهد؟ ...
بد نیست بدانید مجموعه گروه های پژوهشی علوم انسانی مستقر درپژوهشکده جهاد دانشگاهی، در طول بیست ساله اخیر بیش از 400 طرح پژوهشی با لااقل 20 سازمان عمومی و دولتی شهری و استانی انجام داده است که سهم سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان خراسان تقریبا از این پژوهش ها صفر است! این در حالی است که پژوهشکده گردشگری در این 6 سالی که از تاسیس آن می گذرد بیشترین تعاملات و جلسات را با مدیریت های مختلف دانشگاهی و غیردانشگاهی این سازمان برگزار کرده تا بتواند چراغ پژوهشی در این سازمان روشن کند. با این حال، هنوز موفق به اجرای هیچ پژوهش مشترکی با این سازمان نشده است. 
در سال جاری، پس از هماهنگی ها پژوهشکده گردشگری جلسه یک روزه مفصلی با مجموعه مدیریت توس و آرامگاه فردوسی گذاشت. در این جلسه، پژوهشکده گردشگری اعلام آمادگی کرد تا در تمامی زمینه ها حتی به صورت رایگان به صورت حضور در جلسات مشاوره ای، اتاق های فکر و کارگروه های مرتبط ارائه خدمات علمی و پژوهشی داشته باشد. ولی علیرغم موافقت های اولیه، هیچ اقدامی در این زمینه تا کنون انجام نشده است. این یعنی توجه پژوهشی در متولیان مجموعه آرامگاه فردوسی و توس یا وجود ندارد یا بسیار اندک است. 
بد نیست بدانیم که هزینه ای که برای حضور و بازدید از مجموعه آرامگاه فردوسی و توس توسط زائران و شهروندان مشهد انجام می شود از یک درصد هزینه ای که برای تفریحات غذایی در شاندیز و طرقبه انجام می دهد، به مراتب کمتر است. 
رسانه ها چطور؟ شاید بد نباشد به یاد بیاوریم زمانی که نقاشی دیواری ارزشمند و گسترده ای در دیوار بلوار فردوسی منتهی به میدان توسط دو هنرمند مشهدی کشیده شد و اسطوره های شاهنامه را به زیبایی تصویر کرده بود. سراسر نقاشی این دیوار، یک شبه از بین رفت. روی آن رنگ پاشیدند. اما رسانه ها حتی حاضر نشدند پیگیری کنند تا نهاد محترمی که دستور چنین اقدامی را داده است، در افکار عمومی جامعه مسوولیت آن را برعهده بگیرد!
بد نیست توجهی شود به اینکه اساسا این مجموعه آرامگاهی در قریب به 40 سال پس از انقلاب کدام توسعه قابل توجه را به خود دیده است؟ افرادی که لااقل در این مدت بارها از این مجموعه بازدید کرده‌اند می توانند شهادت بدهند که وجه عمده همت متولیان این مجموعه، محدود به نگاهداشت توسعه های صورت گرفته پیش از انقلاب بوده تا افزودن چیزی بدان. 
در نهایت اینکه، فردوسی از بسیاری منظرهای فرهنگی برای ایران مهم است. هویت بخش ادبیات، جامعه و فرهنگ ایرانی است. به عقیده نگارنده، در نتیجه سوء تفاهم ها و تنگ نظری ها، پس از انقلاب مورد بی مهری قرار گرفته. به خاطر اینکه تصور می شده فرهنگ ایرانی رقیب فرهنگ اسلامی جامعه می شود، تلاش شده تا آنجا که ممکن است وجه ایرانی فرهنگ جامعه را مورد بی توجهی قرار دهند. ولی اگر واقعا مجموعه جامعه و رسانه ها و نظام به این نتیجه رسیده اند که توجه به وجه ایرانی فرهنگ جامعه، مقوم هویت و استواری آن است، باید تعارف را کنار بگذاریم و به طور واقعی به عناصر هویت بخش فرهنگ ایرانی، از جمله مجموعه توس و فردوسی بپردازیم. نکته سنجی از نقشه پژوهشکده گردشگری شروع خوبی است!

 

اخبار